اسپ افکن - معنی در دیکشنری آبادیس

لغت نامه دهخدا

اسپ افکن. [ اَ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) اسب افکن :
دگر اندریمان سوار دلیر
چو ارجاسپ اسپ افکن نره شیر.

فردوسی.

گزین کرد ازایشان ده و دو هزار
سواران اسپ افکن نامدار.

فردوسی.

برآشفت از آن پور اسفندیار
سواری بداسپ افکن و نامدار.

فردوسی.

و رجوع به اسب افکن شود.